In deze column geeft Lex Bruijn enkele vrijblijvende adviezen hoe de dames eredivisie verder zou kunnen na het wegvallen van Belcrum.
Wat in de wandelgangen al een tijdje rondzong, wordt nu werkelijkheid. Belcrum trekt haar dameseredivisieteam na deze najaarscompetitie terug. Het Bredase bolwerk met tal van talenten is anderhalf jaar na een hoopvol begin volledig ingestort. Allereerst natuurlijk een trieste zaak voor Belcrum zelf die de door hun opgeleide talenten een voor een ziet vertrekken naar verenigingen die in de ogen van die meiden kennelijk een beter perspectief kunnen bieden. Maar minstens net zo jammer is het voor de eredivisie dames als geheel. Wat overblijft is namelijk een poule van 7 teams en het verleden heeft uitgewezen dat dit niet ideaal is. Dit probleem ligt op het bordje van de HCL die met dit vraagstuk niet te benijden is. Uiteraard ben ik niet te beroerd om te helpen, dus ik zet hieronder wat mogelijkheden op een rijtje.
1. We kunnen de dameseredivisie opheffen. Als liefhebber en pleitbezorger van het damestafeltennis vind ik dit geen goede optie. Damestafeltennis is van een heel andere orde dan mannentafeltennis en hoe graag veel dames ook bij de heren spelen en hoe hoog ze daarbij ook spelen, dit is geen garantie op succes bij de dames in de eredivisie. Niet doen dus!
2. De poule van 7 aanvullen met de kampioen van de eerste divisie. Ook geen goed plan, want hoe gemotiveerd en enthousiast er ook gespeeld wordt in die klasse, het niveau is zoveel lager dan dat in de eredivisie dat de wedstrijden van de promovendus voor niemand leuk zijn. Valt bij mij dus ook af!
3. De eredivisie gaat terug naar 6 teams. Dat betekent dat het team dat als 7e eindigt uit de eredivisie moet degraderen. Met dat onzalige idee in het vooruitzicht zullen de speelsters van nummer laatst vertrekken, want voor hen biedt het spelen in de 1e divisie geen enkele uitdaging. Dit plan veroorzaakt dus een tegengesteld effect van wat beoogd wordt, namelijk zoveel mogelijk (jonge)dames warm laten lopen voor het spelen in de damescompetitie. Ook dit idee afvoeren van de lijst!
4. Naar voorbeeld van de volleybalbond zou de NTTB zelf kunnen starten met een talententeam dat uitkomt in de eredivisie. Talentvolle speelsters worden ‘weggeplukt’ bij hun verenigingen, trainen daar nog wel, maar komen ’s zaterdags bij elkaar om samen te trainen en zich voor te bereiden op de wedstrijd van zondag. Maar ja, de NTTB heeft nog nooit laten zien dat de zij de mensen hebben die talentvolle meiden verder kunnen brengen. Papendal heeft niets opgeleverd, alleen maar veel gekost aan geld, tijd en energie; de begeleiding van de meisjes op de EJK laat al jaren te wensen over. Die coaches nemen de verkeerde speelsters mee, kunnen niet goed genoeg coachen of kunnen de meiden niet voldoende managen omdat ze geen aansluiting hebben met die leeftijd. Ook een combinatie van deze factoren treffen we bij hen niet zelden aan. Bij de bond ontbreken ook de financiële middelen voor een goed traject voor talenten. Het geld wordt liever uitgegeven aan onzinnige zaken waar niemand om gevraagd heeft. Ik noem de NTTB-app, Pingpongbaas en nu weer Foys. Gauw vergeten dit onzalige idee.
5. Als laatste dan toch maar een halve competitie spelen in de poule van 7. Elke speelster moet minstens 2x hebben meegedaan in de 6 wedstrijden in de reguliere competitie om te mogen spelen in de nacompetitie. De bovenste 4 teams spelen als gewoonlijk hun wedstrijden in de halve finale en finale om te titel. De onderste 3 teams spelen nog een 3-kamp waarbij ieder een keer thuis en uit speelt. Het doel is natuurlijk het grote vermijden, want geen enkel team zit te wachten op de p/d wedstrijd tegen de kampioen van de 1e divisie. Om de strijd van de onderste 3 toch nog enige spanning en cachet te geven zou mijn voorstel zijn om alle drie de teams op 0 punten te zetten. Daarmee houd je de spanning erin en voorkom je tegelijkertijd dat het team dat als 5e is geëindigd met een ruime voorsprong op de nummers 6 en 7 na 1 wedstrijd in de nacompetitie al helemaal veilig is. De kans dat dit team in hun laatste wedstrijd in een zwakke bezetting komt is dan niet denkbeeldig en daarmee zou een negatieve beïnvloeding van de competitie plaatsvinden. Bij gebrek aan beter zou deze optie mijn keuze zijn, maar uiteraard geef ik alles weg voor een nog beter plan.
Deze column is geschreven door Lex Bruijn voor tafeltennis.nu